Դե ինչ, շարունակում եմ հայ երիտասարդների ամերիկյան արկածների մասին պատմող «Օվկիանոսից այն կողմ» շարքը: Արդեն իսկ հասցրել էի պատմել մեր ճամփորդության, ԱՄՆ հասնելու ու նաև ճամբարում երկու անցկացնելու մասին: Արդեն իսկ պետք է պատմեմ հուլիսի 10-ին ու հետո տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին: Դե ինչ գնացինք:
0 ՕՎԿԻԱՆՈՍԻՑ ԱՅՆ ԿՈՂՄ | ՄԱՍ 3 | ԱՌԱՋԻՆ ՕՐԵՐ
Դե ինչ, շարունակում եմ պատմությունների այս շարքը: Եկել է ժամանակը խոսելու բուն ծրագրից, մեր կատարած աշխատանքից: Բայց ամեն ինչ պետք է անել հերթով: Նախ կխոսեմ, թե ինչպիսի հնարքներ էինք օգտագործում, որ հիշեինք այդքան մասնակիցների ու ծրագրի ղեկավար անձնակազմի անդամների անունները: Դժվ ար էր, բայց կարծում եմ ստացվեց:
0 ՕՎԿԻԱՆՈՍԻՑ ԱՅՆ ԿՈՂՄ | ՄԱՍ 2 | ՄԵԿՆՈՒՄ ՎԵՐՄՈՆՏ, ԾԱՆՈԹՈՒԹՅՈՒՆ
Դե ինչ, արդեն իսկ ներկայացրել էի, թե ինչ հետաքրքիր պահեր ենք ունեցել Հայաստանից մեկնելուց ու ԱՄՆ-ում մեր բուն գործը սկսելուց առաջ: Կանգ էի առել նրա վրա, որ ժամանեցինք Բոստոն: Եվ ահա ժամանակ է ներկայացնել դրան հաջորդած իրադարձությունները: Քանի որ մենք գիշերը ժամանեցինք Բոստոն, շատ ժամանակ չունեցանք այդ քաղաքին ծանոթանալու համար, բայցևայնպես կարողացանք որոշ հետաքրքիր պահեր անցկացնել ու արդեն իսկ հիանալ այս քաղաքի գեղեցկությամբ:
2 ՕՎԿԻԱՆՈՍԻՑ ԱՅՆ ԿՈՂՄ - ՄԱՍ 1 - ՈՒՂԵՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ
Հուլիսի 7, առավոտյան 7-ին 24 հայ երիտասարդներ, ովքեր իրար այդքան էլ լավ չէին ճանաչում, ճամպրուկները ձեռքերին կանգնած էին Զվարթնոցում, պատրաստվում էին մեկնել հեռու, շատ հեռու, որտեղ մեծ մասը դեռ չէր եղել... Շատ էինք լսել ԱՄՆ-ի մասին, լսել էինք, որ օրինավոր ու ազատ երկիր է, բայց միայն լսել էինք: Եվ ինչպես ասում է ժողովրդական խոսքը «Լավ է մեկ անգամ տեսնել, քան 7 անգամ լսել»:
